20-08-2018 Egzekutor
 
 
  • Strona główna
  • Egzekutor
        APEL
        Komunikaty
        Numer 27
        Numer 28
        Numer 29
        Numer 30
        Numer 31
        Numer 32
        Numer 33
        numer 34
        Numer 35
        Numer 36
        Numer 37
        Numer 38
        Numer 39
        Numer 40
        Numer 41
        Numer 42
        Numer 43
        Numer 44
        Numer 45
        Numer 46
        Numer 47
        Numer 48
        Numer 49
        Numer 50
        Numer 51
        Numer 52
        Numer 53
        Numer 54
        Numer 55
        Numer 56
        Numer 57
        Numer 58
        Numer 59
        Numer 60
        Numer 61
        Numer 62
        Numer 63
  • Kontakt
  • Redakcja
  • Radca prawny
  • Currenda
  • komornik.cc

    Ostatnie artykuły
  • Postanowienie SR w Skierniewicach I Co 1069/15 z 11.01.2016-oddalona skarga na doliczony VAT
  • Uchwała SN w sprawie III CZP 90/15 z 03.12.2015 r.
  • Uchwała SN w sprawie III CZP 92/15 z 11.12.2015 r.
  • Postanowienie SR w Piotrkowie Trybunalskim I Co 1340/15 z 15.07.2015-opłata za odnaleziony majątek
  • Postanowienie SR dla Krakowa-Podgórze I Co 2137/15/P z 24.11.2015 r.-oddalona skarga na doliczony VA

  • Archiwum
    Kliknij tutaj aby znaleźć wszystkie poprzednie wiadomości

  • Eksmisja według nowego brzmienia przepisu art. 1046 k.p.c. Print E-mail
    19-02-2012
    Eksmisja według nowego brzmienia przepisu art. 1046 k.p.c. Przez eksmisję należy rozumieć przymusowe opróżnienie z osób i rzeczy lokalu służącego dłużnikowi do celów mieszkalnych. Przepisy nie przewidują eksmisji "na bruk" nawet w przypadku, gdy dłużnikowi nie przydzielono żadnego lokalu socjalnego lub zamiennego. Wejście w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych spowodowało, że pojawiły się negatywne głosy opinii publicznej na temat wprowadzenia tzw. eksmisja na bruk. Analogiczna sytuacja miała miejsce po wydaniu przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 4 listopada 2010 r., w którym to Trybunał Konstytucyjny uchylił przepis art. 1046 § 4 k.p.c. zakazujący takiej eksmisji, co z kolei oznaczałoby przywrócenie eksmisji na bruk. Należy mieć na uwadze to, że żaden przepis prawa nie przewiduje eksmisji na bruk. Polska jest państwem prawa (art. 2 Konstytucji), a komornik jako organ władzy publicznej, działa na podstawie i w granicach prawa. Polska jako strona umów międzynarodowych zobowiązana jest do traktowania swoich obywateli zgodnie ze standardami praw człowieka. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt K 19/06 orzekł, iż art. 1046 § 4 k.p.c. jest niezgodny z Konstytucją, a zwłaszcza z art. 2 Konstytucji, z którego wynika zasada prawidłowej legislacji, z art. 45 ust.1 oraz z art. 64 ust.1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, jak również z art. 71 ust 1 Konstytucji, w zakresie w jakim dotyczy wykonywania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego orzeczonego wyrokiem sądu wobec osoby, która znęca się nad rodziną. Trybunał Konstytucyjny na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji postanowił o odroczeniu terminu utraty mocy obowiązującej wyżej wymienionego przepisu o 12 miesięcy. Celem tego odroczenia było wyeliminowanie sytuacji, w której dopuszczalne byłoby wykonywanie eksmisji z lokalu mieszkalnego bez ustalenia, że dłużnikowi przysługuje lokal lub pomieszczenie, do którego może nastąpić przekwaterowanie albo bez zapewnienia pomieszczenia tymczasowego. Tym samym Trybunał pozostawił parlamentowi czas na dokonanie zmian ustawowych przywracających stan zgodności z Konstytucją . Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że stopień niedookreśloności art. 1046 § 4 k.p.c. był znaczny i dotyczył wielu elementów, tym samym uniemożliwiał prawidłową wykładnię i stosowanie zaskarżonego przepisu. Ponadto pojawiały się duże trudności w jednoznacznym ustaleniu praw i obowiązków dłużnika, wierzyciela i gminy w odniesieniu do zapewnienia dłużnikowi pomieszczenia tymczasowego. Zdaniem Trybunał z art. 1046 § 4 i 5 k.p.c. nie wynika prawny obowiązek dłużnika i wierzyciela zapewnienia dłużnikowi pomieszczenia tymczasowego. Konsekwencją braku precyzyjnego określenia obowiązków tych podmiotów było to, iż komornik na podstawie zaskarżonego art. 1046 § 4 k.p.c. musiał wstrzymywać czynności egzekucyjne i tym samym nie był w stanie wykonać prawomocnego wyroku sądowego. W praktyce, powyższe oznaczało, iż wyroki eksmisyjne nie były wykonywalne lub były wykonywane, ale ze znacznym opóźnieniem. Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż zagwarantowanie ochrony członkom rodziny osoby, w stosunku do której orzeczono eksmisję ze względu na znęcanie się nad rodziną, jest szczególnym obowiązkiem władz publicznych, który wynika z art. 71 ust 1 Konstytucji. Przepis ten formułuje prawo podmiotowe rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, do szczególnej ochrony ze strony władz publicznych. Trybunał stwierdził, iż obowiązek gminy zapewnienia warunków do wykonania eksmisji dłużnika na podstawie art. 1046 § 4 k.p.c., można wyinterpretować w obecnym stanie prawnym, jedynie w przypadku orzeczenia nakazu opróżnienia lokalu z powodu znęcania się nad rodziną. Trybunał podkreślił również, że w wyniku wstrzymywania wykonania wyroku nakazującego opróżnienie lokalu na podstawie art. 1046 § 4 k.p.c. właściciel lub podmiot innych praw majątkowych nie może korzystać z lokalu i pobierać pożytków. Sytuacja taka jest poważnym ograniczeniem w możności dysponowania lokalem. Z drugiej zaś strony podmiot jest zobowiązany do płacenia podatków i ponoszenia innych danin publicznoprawnych i prywatnoprawnych dotyczących lokalu oraz wykonywania obowiązków związanych z jego utrzymaniem. Wskazana sytuacja ogranicza istotę prawa właściciela lub podmiotu innych praw do lokalu niezgodnie z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W związku z uchyleniem przepisów dotyczących pomieszczenia tymczasowego, sejm uchwalił ustawę z dnia 31 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2011 r. Nr 224, poz. 1342). Zmiana przepisów dotyczy przede wszystkim pomieszczeń tymczasowych, a więc pomieszczeń, do których eksmisja jest wykonywana, w przypadku kiedy, sąd w wyroku eksmisyjnym nie ustalił, że eksmitowanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego, zamiennego. Nowelizacja przepisów ma na celu ułatwienie eksmisji osób stosujących przemoc. Do tej pory i takiej osobie w przypadku eksmisji należało zapewnić pomieszczenie tymczasowe. Obecnie nie będzie to konieczne. Ma to na celu rozwiązanie problemu wielu osób tzn. ofiar przemocy, które mimo tego, że sprawca przemocy miał być eksmitowany, były zmuszone do dalszego zamieszkiwania ze sprawcą, ze względu na konieczność dostarczenia mu pomieszczenia tymczasowego. Obecnie takie osoby będą mogły być eksmitowane do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe. Znowelizowana ustawa o ochronie praw lokatorów wprowadza nowy przepis definiujący pomieszczenie tymczasowe. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 5a pomieszczenie tymczasowe to pomieszczenie nadające się do zamieszkania, posiadające dostęp do źródła zaopatrzenia w wodę i do ustępu, chociażby te urządzenia znajdowały się poza budynkiem, oświetlenie naturalne i elektryczne, możliwość ogrzewania, niezawilgocone przegrody budowlane oraz zapewniające możliwość zainstalowania urządzenia do gotowania posiłków, zapewniające co najmniej 5 m2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę i w miarę możności znajdujące się w tej samej lub pobliskiej miejscowości, w której dotychczas zamieszkiwały osoby przekwaterowywane. Ponadto do ustawy o ochronie praw lokatorów został dodany nowy rozdział 4a, zatytułowany "Tymczasowe pomieszczenia". Nowowprowadzone przepisy nałożyły na gminy obowiązek stworzenia zasobów tymczasowych pomieszczeń przeznaczonych na wynajem (art. 25a ustawy o ochronie praw lokatorów). Zgodnie z art. 25b ustawy, umowę najmu tymczasowego pomieszczenia zawiera się na czas oznaczony, nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż 6 miesięcy. Jak wskazuje art. 25c ustawy, umowę najmu tymczasowego pomieszczenia zawiera się z osobą, wobec której wszczęto egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego, w którym orzeczono obowiązek opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, bez prawa do lokalu socjalnego lub zamiennego, z zastrzeżeniem art. 25d. Według art. 25d ustawy, prawo do tymczasowego pomieszczenia nie przysługuje dłużnikowi, jeżeli: - z tytułu wykonawczego wynika, że nakazanie opróżnienia lokalu zostało orzeczone z powodu stosowania przemocy w rodzinie lub z powodu rażącego lub uporczywego wykraczania przeciwko porządkowi domowemu albo niewłaściwego zachowania czyniącego uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku, albo że dłużnik dokonał zajęcia opróżnionego lokalu bez tytułu prawnego; - dłużnik został zobowiązany do opróżnienia lokalu zajmowanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego, której zawarcie zostało zgłoszone zgodnie z art. 19b ust. 1 (a więc zostało zgłoszone przez właściciela lokalu do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania właściciela, w terminie 14 dni od rozpoczęcia najmu); - dłużnik został zobowiązany do opróżnienia tymczasowego pomieszczenia. Przepis art. 1046 § 4 k.p.c. otrzymał nowe brzmienie. Zgodnie z nim, wykonując obowiązek opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego, z którego nie wynika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamiennego, komornik usuwa dłużnika do innego lokalu lub pomieszczenia, do którego dłużnikowi przysługuje tytuł prawny i w którym może zamieszkać. Jeżeli dłużnikowi nie przysługuje tytuł prawny do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może zamieszkać, komornik wstrzyma się z dokonaniem czynności do czasu, gdy gmina właściwa ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu, na wniosek komornika, wskaże dłużnikowi tymczasowe pomieszczenie, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy. Po upływie tego terminu komornik usunie dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe wskazanej przez gminę właściwą ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Usuwając dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, komornik powiadomi właściwą gminę o potrzebie zapewnienia dłużnikowi tymczasowego pomieszczenia. Według przepisu art. 1046 § 5 k.p.c., komornik nie może wstrzymać się z dokonaniem czynności, jeżeli wierzyciel lub dłużnik albo osoba trzecia wskaże pomieszczenie odpowiadające wymogom tymczasowego pomieszczenia. Zgodnie z nowym przepisem - art. 1046 § 51 k.p.c., jeżeli dłużnikowi nie przysługuje prawo do tymczasowego pomieszczenia, komornik usunie dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, wskazanej na wniosek komornika przez gminę właściwą ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Po zaprezentowaniu zmian, które dotyczą eksmisji, zostanie przedstawione Postępowanie komornika dotyczące opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w oparciu o zastosowanie nowych przepisów. W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, do otrzymania lokalu socjalnego dwóch lub więcej osób, gmina jest obowiązana zapewnić im, co najmniej jeden lokal socjalny. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, których nakaz dotyczy, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację majątkową i rodzinną. Artykuł 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów zawiera katalog osób będących pod szczególną ochroną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: kobiety w ciąży, małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, obłożnie chorych, emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadającej status bezrobotnego, osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba, że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Sąd może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Natomiast w przypadku opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, wykonywanego na podstawie tytułu wykonawczego, w którym sąd nie orzekł o lokalu socjalnym lub zamiennym, komornik dokonuje koniecznych ustaleń. Komornik wykonujący eksmisję będzie brał pod uwagę przede wszystkim dyspozycję art. 16 i 35 ustawy ochronie praw lokatorów oraz art. 1046 k.p.c. Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy ochronie praw lokatorów, jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego okaże się, że obowiązek opróżnienia lokalu dotyczy osoby, której zasadniczo przysługuje prawo do lokalu socjalnego (art. 14 ust. 4), komornik zobowiązany jest zawiadomić tę osobę, że może wystąpić z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie 6 miesięcy, licząc od daty zawiadomienia. Komornik zobowiązany jest również w takiej sytuacji zawiesić postępowanie egzekucyjne i dodatkowo o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zawiadomić prokuratora . Jeżeli doszło do wytoczenia powództwa o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, sąd powinien nakazać wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu zakończenia postępowania w sprawie o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego. Postępowanie egzekucyjne podejmuje się z urzędu, jeżeli w terminie sześciu miesięcy od jego zawieszenia komornikowi lub organowi administracyjnemu prowadzącemu egzekucję nie zostanie przedstawiony nakaz sądu wstrzymujący wykonanie opróżnienia lokalu . Dlatego przed przystąpieniem do wykonania eksmisji, komornik najpierw powinien zbadać sytuację rodzinną i finansową dłużnika, czy dłużnikowi przysługuje tytuł prawny do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może on zamieszkiwać. Jeżeli taki lokal istnieje, wówczas dłużnik jest eksmitowany do niego. W sytuacji, gdy dłużnik nie posiada tytułu prawnego, komornik ustala, czy podmiot, który ma być eksmitowany nie jest osobą, która należy do katalogu osób znajdujących się pod szczególną ochroną. W przypadku, gdy mamy do czynienia z taką sytuacją, wówczas ma zastosowanie art. 35 ust. 4 ustawy ochronie praw lokatorów. Dlatego komornik już w wezwaniu dłużnika do dobrowolnego wykonania obowiązku, zadaje stosowne pytania, które mają na celu ustalenie powyższych kwestii. W przypadku ich wykluczenia, czyli w sytuacji kiedy obowiązek opróżnienia lokalu dotyczy osoby, której nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, jak również dłużnikowi nie przysługuje prawo do innego lokalu lub pomieszczenia, w którym może on zamieszkać, ani nie znalazł on tymczasowego pomieszczenia, komornik wstrzymuje się z wykonaniem czynności i niezwłocznie występuje do gminy, właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu, o wskazanie tymczasowego pomieszczenia. Gmina powinna to uczynić w terminie do 6 miesięcy. Po upływie tego terminu komornik usuwa dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsce noclegowe wskazane przez właściwą gminę. Dlatego wydaje się zasadne, aby od razu we wniosku o wskazanie tymczasowego pomieszczenia, skierowanym do gminy, umieszczać informację, żeby gmina po bezskutecznym upływie sześciomiesięcznego terminu, wskazała noclegownie, schronisko, itp. Ponadto usuwając dłużnika do noclegowni, komornik zobowiązany jest powiadomić gminę o potrzebie zapewnienia dłużnikowi tymczasowego pomieszczenia. Co istotne, komornik nadal jest zobowiązany do dokonania eksmisji jeżeli w tzw. "międzyczasie" wierzyciel lub dłużnik albo osoba trzecia wskaże mu pomieszczenie odpowiadające wymogom tymczasowego pomieszczenia, do którego lokator może być eksmitowany (czyli konieczność czekania przez 6 miesięcy na wskazanie tego pomieszczenia przez gminę nie jest absolutna). Komornik w wezwaniu do dobrowolnego wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego, poucza wierzyciela, dłużnika, że może wskazać pomieszczenie odpowiadające wymogom tymczasowego pomieszczenia. Zgodnie z art. 1046 § 5 k.p.c. komornik nie może wstrzymać się z dokonaniem czynności, jeżeli wierzyciel lub dłużnik albo osoba trzecia wskaże tymczasowe pomieszczenie. Komornik w wezwaniu do dobrowolnego wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego oznaczy tymczasowe pomieszczenie, wskazane przez gminę lub wierzyciela, do którego może nastąpić przekwaterowanie. Jeżeli egzekucja obowiązku opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika dotyczy osób małoletnich lub ubezwłasnowolnionych, komornik wstrzymuje się z dokonaniem czynności i zawiadamia sąd opiekuńczy. Dalsze czynności komornik podejmie stosownie do orzeczenia sądu opiekuńczego, określającego miejsce pobytu osób małoletnich lub ubezwłasnowolnionych. Przy wykonywaniu eksmisji ważną kwestia jest okres ochronny. Zgodnie z art. 16 i art. 17 ustawy o ochronie praw lokatorów, wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie, chyba, że powodem wydania wyroku nakazującego opróżnienie lokalu jest znęcanie się nad rodziną. Oznacza to, iż osoby znęcające się nad rodziną mogą być eksmitowane nawet w okresie zimowym (od 1 listopada do 31 marca, zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie praw rodziny) i będą eksmitowane od razu w do noclegowni. Według G. Wróblewskiej - Wcisło i Z. Knypla: "art. 16 ustawy o ochronie praw lokatorów mówi o "lokalu", nie o pomieszczeniu tymczasowym, a zatem eksmisja, w wskazanym okresie, nie może być wykonana do pomieszczenia tymczasowego . Reasumując, powyższe zmiany mają na celu zwiększenie skuteczności wykonywania obowiązku wynikającego z wyroku orzekającego o opróżnieniu lokalu mieszkaniowego. Praktyka pokazuje, że do tej pory wyroki były niewykonalne, albo wykonywane z dużym opóźnieniem, z uwagi na konieczność zapewnienia pomieszczenia tymczasowego. Z drugiej zaś strony temat dotyczący eksmisji nie należy do łatwych, choćby dlatego, iż spierają się tutaj różne, często zupełnie przeciwstawne wartości, jakimi są dobro rodziny, potrzeby mieszkaniowe ludzi, którzy niejednokrotnie doświadczyli w życiu wielu trudności, prawa właścicieli mieszkań, prawa innych najemców. Autor : Joanna Mikulska - aplikant komorniczy w Kancelarii Komornika Sądowego przy S.R. dla Łodzi Widzewa Adama Pietraka


    Wszystkie znaki graficzne i loga użyte w tym serwisie należą do ich właścicieli. Opinie wyrażane w tym serwisie są własnością autorów i niekoniecznie muszą odpowiadać opiniom wyrażanym przez serwis Egzekutor - biuletyn asesorów komorniczych izby łódzkiej.
    Logowanie
    Użytkownik

    Hasło

    Ankieta
    Wasza nowa witryna...
    bardzo mi się podoba
    podoba mi się
    może być
    czegoś brakuje
    nie do przyjęcia

      

    Naszą witrynę
    Dodaj do Ulubionych
    Ustaw jako stronę główną

    Licznik odwiedzin
    2746841 odwiedzin

     
        Biuletyn Izby Komorniczej w Łodzi